DA SE NE ZABORAVI- 23 GODINE OD NATO BOMBARDOVANJA JUGOSLAVIJE

Prošlo je 23 godine od početka vazdušnih napada NATO-a na Saveznu Republiku Јugoslaviju. Za 78 dana poginulo je između 1.200 i 3.000 ljudi.

Bez dozvole Savjeta bezbjednosti UN, korištena su ubojita sredstva zabranjena međunarodnim konvencijama. Avioni 19 članica NATO-a gađali su ne samo vojne nego i civilne ciljeve.

Dan sjećanja na stradale u NATO agresiji biće obilježen danas u Kraljevu, a obilježavanju će prisustvovati predsjednik Srbije Aleksandar Vučić.

Banjaluka će večeras sirenom za uzbunu i gašenjem svjetala na objektima Gradske uprave i Banskog dvora simbolično obilježiti 23. godišnjicu NATO agresije na tadašnju Saveznu Republiku Јugoslaviju.

Srbiju je osim žrtava koje se ne mogu usporediti ni sa čim bombardovanje koštalo oko 100 milijardi dolara. Nakon 23 godine izbrisani su tragovi bombardovanja i Srbija se uzdigla do toga da je postala lider regiona, no ostale su rane i sjećanja na nevino stradale civile, posebno 79 djece koja su poginula.

U bombardovanju su teško oštećeni infrastruktura, privredni objekti, zdravstvene ustanove, medijske kuće i vojni objekti.

U bombardovanju je uništeno i oštećeno 25.000 stambenih objekata, onesposobljeno 470 kilometara puteva i 595 kilometara pruga. Oštećeno je 14 aerodroma, 19 bolnica, 20 domova zdravlja, 18 dečjih vrtića, 69 škola, 176 spomenika kulture i 44 mosta, dok je 38 razoreno.

U noći 23. aprila 1999. godine u dva sata i šest minuta nakon ponoći, NATO je u napadu na zgradu RTS-a usmrtio 16 radnika. To je bio prvi slučaj da je medijska kuća proglašena za legitimni vojni cilj.

Tokom bombardovanja izvršeno je 2.300 vazdušnih udara na 995 objekata širom zemlje, a 1.150 borbenih aviona lansiralo je blizu 420.000 projektila ukupne mase 22.000 tona.

NATO je lansirao 1.300 krstarećih raketa, izručio 37.000 “kasetnih bombi” od kojih je poginulo oko 200 osoba, a ranjeno više stotina i upotrebio zabranjenu municiju sa osiromašenim uranijumom.

Uništena je trećina elektroenergetskog kapaciteta zemlje, bombardovane su dve rafinerije – u Pančevu i Novom Sadu, a snage NATO-a su upotrebile i takozvane grafitne bombe za onesposobljavanje elektroenergetskog sistema.

Narod je tih teških dana bio pokretač države. Poznati su u svijetu snimci sa beogradskih ulica gdje su se svakoga dana održavali koncerti dok je zemlja uništavana. Poznata je cijelom svijetu i hrabrost građana Beograda koji su svojim životima branili mostove stojeći po cijelu noć na njima i braneći ih svojim tijelima.

Posle više diplomatskih pritisaka, bombardovanje je okončano potpisivanjem Vojnotehničkog sporazuma u Kumanovu 9. juna 1999, da bi tri dana potom počelo povlačenje snaga SRJ sa Kosova i Metohije.

Pošto je generalni sekretar NATO-a 10. juna izdao naredbu o prekidu bombardovanja, poslednji projektili su pali na područje sela Kokoleč u 13.30.

Tog dana je Savet bezbednosti UN usvojio Rezoluciju 1244, a u Pokrajinu je upućeno 37.200 vojnika Kfora iz 36 zemalja, sa zadatkom da čuvaju mir, bezbednost i povratak više stotina hiljada albanskih izbeglica dok se ne definiše najširi stepen njene autonomije.

Prethodni članakDanas odluka o ukidanju akciza na gorivo
Naredni članakHerojska pogibija pilota Milenka Pavlovića – “Djeco, nećete vi da ginete, ja ću”