VLADIKA GRIGORIJE: PREBILOVCI – MJESTO VASKRSENJA I POBJEDE

U Hramu Hristovog Vaskrsenja u Prebilovcima danas su, povodom obilježavanja Svetih novomučenika prebilovačkih i donjohercegovačkih, Svetu arhijerejsku liturgiju služili NJegovo preosveštenstvo episkop diseldorfski i cijele NJemačke Grigorije, uz sasluženje vladike zahumsko–hercegovačkog i primorskog Dimitrija i umirovljenog vladike zahumsko-hercegovačkog Atanasija i brojnog sveštenstva.
Vladika Grigorije u besjedi je istakao da su Prebilovci bili jedno od najstrašnijih mjesta na svijetu, a da su danas jedno od najljepših mjesta na svijetu, mjesto vaskrsenja i pobjede.

Episkop je poručio da ovaj hram i Jevanđelje ukazuju na istinu da se kroz krst dolazi do vaskrsenja, da za hrišćane smrt predstavlja vrata kroz koja moraju proći da uđu vječni život.

„Evo istine da umrli i njihove kosti griju naše duše životom, istine da Bog prave ljepote može iz smrti da napravi život i ljepotu“, rekao je vladika Grigorije i naglasio da ovo mjesto, koje je bilo zapušteno, milošću Božijom danas predstavlja najljepše mjesto u ovom gradu.

Vladika je podsjetio da je grobnica u kojoj su bile kosti prebilovačkih žrtava bila minirana.

„Ove kosti postale su ne samo golgota i mjesto golgote, već mjesto vaskrsenja, mjesto života. Ne mjesto poraza i poniženja, nego mjesto pobjede, a sve se to dogodilo zahvaljujući Jevanđelju koje nas je naučilo da idemo kao ovce među vukove u ovaj svijet, koje nas uči da budemo mudri kao zmije, a bezazleni kao golubovi“, naglasio je vladika Grigorije.

Vladika Grigorije je naglasio da je u Prebilovcima podignuta najljepša spomen–crkva. „Nigdje drugo nismo uspjeli da napravimo pobjedu života kakav ovdje imamo. I u drugim našim selima su podignute crkve i spomenici, ali je ova kruna svih“, dodao je episkop.

Episkop Griogrije poručio je da je zbog toga važno činiti ono čemu nas uči Sveti apostol Pavle – trpljenju, smirenju, mudrosti, blagorazumnosti, dobroti, čestitosti, pravdi, milosti i nikada i nipošto ni sa kakvom mržnjom, čak ni prema dželatima.

„Gospod nas to uči i sa krsta govori – `Oprosti im Oče, jer ne znaju šta rade`. Jedino tada pobjeđujemo“, poručio je vladika Grigorije.

Vladika je vjernicima poručio da budu mudri i blagi, da imaju ljubavi.

Episkop Grigorije je rekao da su ljubavlju Božijom i kosti prebilovačkih mučenika došle u centar Hrama Vaskrsenja i postale životvorne kosti, svete kosti.

Vladika Dimitrije rekao je da je Hram u Prebilovcima mjesto sabiranja. „Danas smo se ovdje sabrali, zahvaljujući Hristu Bogu i žrtvi Svetih mučenika prebilovačkih. Neka Bog da da zlo nikad ne pobijedi, nego da pobjedimo zlo dobrim!“, poručio je vladika Dimitrije.

Srpska pravoslavna crkva /SPC/ 2015. godine kanonizovala je žrtve Prebilovaca i donje Hercegovine u Drugom svjetskom ratu, a ovaj praznik ustanovljen je u kalendaru na datum kada su ustaše 1941. godine zvjerski ubile 850 mještana ovog sela, uglavnom žena i djece.

Hram Vaskrsenja Hristovog sagrađen je u znak sjećanja na 4.000 Srba iz donje Hercegovine stradalih od ustaša u Drugom svjetskom ratu i bačenih u jame, a čije su kosti minirane 1992. godine u Spomen-kosturnici koja se nalazila na mjestu današnjeg Hrama.

NJegova svetost patrijarh srpski Irinej osveštao je Hram 8. avgusta 2015. godine.

U Prebilovcima je u prvim danima avgusta 1941. godine od ukupno hiljadu stanovnika ubijeno 850, od kojih 600 žena i djece. Oni su živi gurnuti u jamu Golubinka kod sela Šurmanci, nadomak Međugorja.

Ovo mjesto je spaljeno i u junu 1992. godine, kada su tokom ofanzive „Čagalj“ pripadnici HOS-a i HVO-a upali u selo kada je i minirana spomen-kosturnica.

Po povratku Srba u Prebilovce nakon 2000. godine, ostaci kostiju prebilovačkih novomučenika su sakupljeni i sahranjeni u kripti Hrama Vaskrsenja Hristovog.

Hram u Prebilovcima urađen je po uzoru na Crkvu Hristovog groba u Jerusalimu, koja je simbol Vaskrsenja i života, a sagrađen je velikim trudom tadašnjeg epsikopa zahumsko-herecgovačkog i primorskog Grigorija i uz pomoć tadašnjeg predsjednika Srpske Milorada Dodika.

Na liturgiji u Prebilovcima prisustvovali su mještani i Prebilovčani sa raznih strana svijeta, kao i brojni vjernici iz doline Neretve i istočne Hercegovine.