U Manastiru Žitomislić u petak, 26. juna, biće proslavljena slava Svetih mučenika žitomislićkih.
Praznično jutrenje počinje u 8 časova, a sveta liturgija u 9 časova.
Nakon liturgije, u 11 časova biće održana svečana akademija, a u 12 časova svečani ručak, navodi se u pozivu koji je narodu Hercegovine uputio iguman Manastira Žitomislić Danilo sa bratstvom.
Sveti arhijerejski sabor Srpske pravoslavne crkve 2022. godine odredio je 26. jun kao datum praznovanja Svetih sveštenomučenika žitomislićkih i od tada se ovaj praznik obilježava. Srpska pravoslavna crkva kanonizovala je žitomislićke mučenike 2005. godine, kada je osveštan Manastir Žitomislić.
Sveti žitomislićki mučenici u Srpskoj pravoslavnoj crkvi praznuju se u znak sjećanja na bratstvo Manastira Žitomislić koje je postradalo u Drugom svjetskom ratu, a čije su mošti stradale i u posljednjem ratu, kada je manastir zapaljen i porušen.
Žitomislićki mučenici bili su bratstvo Manastira Žitomislić koje je postradalo u Drugom svjetskom ratu. Sa uspostavljanjem NDH, bratstvo manastira pozvano je da se javi u mjesni ured. Na čelu manastira tada je bio iguman Konstantin Vučurović, kojem je u trenutku stradanja bilo svega 26 godina. Uz njega su bili jeromonah Dositej Vukićević, jeromonah Makarije Pejak, iskušenici Mladen Šaran i Obren Okiljević, te bogoslovi Marko Prodanović i Branko Bilanović.
U manastiru se tada zatekao i protođakon iz Mostara Vladimir Čejović, koji je iz Crne Gore došao bježeći od ratnih dešavanja.
Svi su se odazvali pozivu i javili u mjesni ured, gdje su odmah bili svezani, mučeni i odvedeni na Vidonja jamu iznad Biletić Polja. Tamo su bačeni u jamu i zatrpani kamenjem, gdje su i skončali.
Vladimiru Čejoviću ponuđeno je da ode jer nije bio dio manastirskog bratstva, ali on nije želio da ih napusti, rekavši da će do kraja ostati sa bratstvom Manastira Žitomislić. Zbog toga je i on zajedno sa njima postradao.
Bratstvo manastira bilo je veoma mlado i ni po čemu, osim po svojoj pravoslavnoj vjeri, nije predstavljalo prijetnju vlastima NDH. Konstantin je imao samo 26 godina, Dositej i Makarije te godine tek su bili rukopoloženi, dok je Obren Okiljević imao svega 18 godina.
Bratstvo manastira bačeno je u Vidonja jamu 1941. godine. Mitropolit Vladislav pokušavao je šezdesetih godina prošlog vijeka da ih dostojno sahrani, ali komunističke vlasti to nisu dozvoljavale. Tek 1991. godine njihovi posmrtni ostaci izvađeni su iz jame i sahranjeni u grobnici iznad crkve Manastira Žitomislić.
Međutim, ni tada nisu imali mira. Na početku ratnih zbivanja u Hercegovini, 1992. godine, manastir je razoren, a eksploziv je bačen i u njihovu grobnicu, zbog čega se za njih kaže da su stradali dva puta.
Danas u Manastiru Žitomislić počiva dio njihovih moštiju koje se čuvaju ispred oltara.
Godine 2005. proglašeni su za svete mučenike, a od tada do danas narod Hercegovine i cijeli pravoslavni svijet iskazuju im poštovanje i mole im se, čuvajući uspomenu na njihovo stradanje i svjedočenje vjere.
