Sutra se navršava 20 godina od potpisivanja Kumanovskog sporazuma, vojno-tehničkog sporazuma o povlačenju jugoslovenske vojske i policije sa Kosova, čime je prekinuto NATO bombardovanje SR Jugoslavije.
Sporazum, iz kojeg je kasnije proizišla Rezolucija 1244 Savjeta bezbjednosti UN, potpisali su predstavnici Vojske SR Jugoslavije, policije Srbije i NATO-a na vojnom aerodromu u blizini Kumanova.
Kumanovskim sporazumom stvorena je i Kopnena zona bezbjednosti širine 25 kilometara u dubinu teritorije centralne Srbije duž linije razgraničenja, koja je formalno još na snazi, ali je smanjena na pet kilometara.
Do 2001. godine u ovoj zoni su mogli da se nalaze samo lako naoružani pripadnici policije, a od okončanja sukoba na jugu Srbije, u njoj se nalaze i pripadnici Vojske Srbije.
Sporazumom je, osim prekida neprijateljstava, dogovoreno i fazno povlačenje Vojske i policije SR Jugoslavije sa prostora Kosova i Metohije. Sa povlačenjem vojske i policije, počeo je masovni egzodus Srba i Crnogoraca sa Kosova i Metohije.
Na Kosovo i Metohiju prvi je stigao ruski konvoj iz sastava mirovnih snaga UN, koji je u centar Prištine ušao 12. juna, u 1.30 časova, a potom je nastavio prema Kosovu Polju i prištinskom aerodromu “Slatina”.
Od vojski NATO zemalja, prvi su na područje Kosova i Meothije ušli britanski vojnici – padobranci i pripadnici specijalne jedinice “Gurke”, a zatim i francuski, njemački i italijanski vojnici.
Vojska Jugoslavije napustila je Prištinu 16. juna, u konvoju od pedesetak teretnih i putničkih vozila, a njihov odlazak nadgledali su predstavnici mirovnih snaga UN, čija su oklopna vozila bila na čelu i začelju kolone.
I pored toga što su najžešći vazdušni udari u dvoipomjesečnom ratu sa NATO-om 1999. godine bili izvedeni na Kosovu i Metohiji, Vojska SR Jugoslavije uspjela je da iz pokrajine izvuče najveći dio svog ljudstva i tehnike.
Odluka o agresiji na SR Jugoslaviju donesena je bez odobrenja Savjeta bezbjednosti UN, a naredbu je tadašnjem komandantu NATO-a, američkom generalu Vesliju Klarku izdao generalni sekretar NATO-a Havijer Solana.
SR Jugoslavija je napadnuta pod izgovorom da je krivac za neuspjeh pregovora u Rambujeu i Parizu o budućem statusu pokrajine Kosovo i Metohija.
U NATO bombardovanju SR Jugoslavije, koje je počelo 24. marta 1999. godine, poginulo je više od 2.000 ljudi, a skoro 5.000 je ranjeno.
