MOSTAR SE SJEĆA SVOJIH VELIKANA: OBILJEŽAVANJE 100. GODIŠNJICE SMRTI KNJIŽEVNIKA SVETOZARA ĆOROVIĆA

Srpsko prosvjetno i kulturno društvo “Prosvjeta“ Gradski odbor Mostar  i Srpsko pjevačko i  kulturno-umjetničko društvo “Gusle“ organizuju obilježavanje 100. godišnjice smrti književnika Svetozara Ćorovića (17. april 1919. – 17. april 2019.) dvodnevnom manifestacijom u Mostaru.

Obilježavanje počinje 17. aprila  polaganjem cvijeća na grob Svetozara Ćorovića na pravoslavnom groblju Bjelušine u 18 časova nakon čega će biti održan pomen u Staroj crkvi u Mostaru u 19 časova.  Uslijediće i predavanje posvećeno životu i djelu književnika Svetozara Ćorovića koje će održati prof. dr Ranko Popović i sveštenik Radivoje Krulj u Vladičanskom dvoru u Mostaru u 20    časova, najavljeno je iz ’’Prosvjete’’.

Manifestacija se nastavlja 18. aprila kada će biti održano književno veče s Ognjenom Pudarom u Vladičanskom dvoru u Mostaru u 19 časova.

Svetozar Ćorović bio je srpski književnik iz Mostara. Rođen je 29. maja 1875. godine u poznatoj srpskoj trgovačkoj porodici u Mostaru, gdje je i umro 17. aprila 1919. godine. Pisao je romane, pripovijetke, drame i pjesme. Njegovi savremenici Jovan Dučić i Aleksa Šantić takođe su živjeli u Mostaru i zajedno sa njim činili čuvenu kulturnu i književnu mostarsku trojku.

Ostao je zapamćen kao markantna ličnost koja je stasavala u sve ozbiljnijeg pisca. Njemu u čast u Srbiji i Republici Srpskoj dodjeljuje se književna nagrada „Svetozar Ćorović“. „Ćorovićevi susreti pisaca“ tradicionalno se održavaju u Republici Srpskoj. U Mostaru se nalazi spomen kuća Svetozara Ćorovića.

Svetozar Ćorović je u Mostaru završio osnovnu, a zatim trgovačku školu. Skromno obrazovanje nije ga spriječilo da se oformi u kulturnog pojedinca i cijenjenog pisca. Oženio je sestru Alekse Šantića, Persu Šantić. Njegov brat bio je Vladimir Ćorović, poznati srpski istoričar.

Od 1887. objavljivao je radove u mnogim listovima i časopisima: Golub, Neven, Bosanska vila, Luča, Otadžbina, Zora i Brankovo kolo. Bio je aktivan član mostarskog društva „Gusle“. I na drugim književno-kulturnim poljima bio je aktivan.

 Za vrijeme aneksione krize 1908. izbjegao je u Italiju. 1910. izabran je za poslanika u Bosanskom saboru. Po izbijanju rata 1914. uhapšen je, odveden u taoce, potom mobilisan i kao vojnik poslan u Mađarsku. Teško bolestan, vratio se u Mostar 1917. U svom rodnom gradu je i umro, 17. aprila 1919.

Njegova najpoznatija djela su: Ženidba Pere Karantana (1905), Majčina sultanija (1906), Stojan Mutikaša (1907), U ćelijama (1908), U mraku (1909), Jarani (1911), Zulumćar (1913), Kao vihor (1918), Među svojima (1921); pripovijetke ( Bogojavljenska noć, Pod pećinama, Na vodi, Na Vaskrs) i najzad nekoliko pozorišnih komada: dvije šaljive igre: Poremećen plan i Izdaje stan pod kiriju (1899) i aktovke: On, Adembeg, Ptice u kavezu i Povratak.

Svojim književnim stvaralaštvom, pripovijetkama, pjesmama, romanima, dramama slikao je stvaran život u Hercegovini prikazujući ljude svih staleža, vjera i nacionalnosti. Okruženje poznato po tada jakom srpskom nacionalnom sviješću odlikovalo je njegovo stvaralaštvo.

Login

Welcome! Login in to your account

Remember me Lost your password?

Lost Password